คนล่ะครึ่งทาง
คนสองคนอยู่กันคนล่ะที่ แต่ทำไมมาเจอกันได้
มันคือการเดินทาง .......
คนสองคนเดินทางที่จะมาเจอกัน มาเพื่อจะพบเจอ พูดคุย และบอกรักกัน พร้อมที่จะเจอสถานการณ์ต่าง ๆ ไปด้วยกัน ธรรมชาติสอนให้เรารู้จักรัก เห็นใจ และห่วงใยเพื่อนมนุษย์ คนสองคนต่างเดินเข้ามาหากัน เพื่อมาพบกันคนล่ะครึ่งทาง
คนสองคนต่างเดินเข้าหากัน แต่มีบ้างที่จะหยุดพักเพื่อทำความเข้าใจกับตัวเอง บางครั้งการที่เราพบว่าใครคือคนที่เราจะเดินไปเพื่อพบกัน และเมื่อเจอกันก็พร้อมที่จะเดินเคียงข้างกันไปกับทางข้างหน้า มันมีเรื่องต่าง ๆ มากมายที่เกิดขึ้น จนเราพบกัน
ความรักก็แบบนี้แหละ สวยงามเสมอเมื่อเริ่มแรก แต่พอเราอยุ่กับมันไปเรื่อย ๆ เราก็พบว่าเราต้องการอ่ะไร อีกคนต้องการหรือไม่ต้องการอ่ะไร คนเราเมื่อเรารักและห่วงใยกับใครบางคน บางทีมันก็ดูเป็นการก้าวก่าย เหมือนอยากจะใช้เวลาด้วยกันให้มาก จนอาจกลายเป็นการที่เรากลืนความเป็นส่วนตัวของกันและกันมากไป เมื่อเราไม่ได้หยุดมองไม่ได้หยุดที่จะคิดว่าเราเป็นยังไงกันแล้ว ความรักทำให้เราโลภมาก อยากมีเวลาให้กัน อยากได้สิ่งต่าง ๆ มากมาย อยากที่จะได้รับความรัก ความห่วงใย ตอบกลับมาทุก ๆ ครั้ง แต่ลืมที่จะคิดถึงอีกฝ่าย
แต่เมื่อเวลามันเปลี่ยนไป เราก็รู้สึกอึดอัด ที่ไม่เป็นอย่างที่เราหวัง อีกฝ่ายก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่ มันทำให้เราคิดอ่ะไรมากมาย เราก็เหนื่อยเค้าก็เหนื่อย แต่ก็ไม่ยอมหยุด บางทีเราก็ควรที่จะหยุดเพื่อทบทวนเรื่องราวและสิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นบ้างก็ดี เราจะได้ไม่เหนื่อยมาก และไม่เดินล้ำเส้นที่เป็นทางเดินของกันและกัน
บางทีถ้าเราหยุดมองมันทำให้ทางเดินของเราสองฝ่ายมันน่าเดินต่อไป และสบายใจมากขึ้นก็ได้
.....................หยุดพักและมองกลับมาดูข้างหลังบ้างน่ะ..........หัวใจเราเอง............
